Dag 8: Las Vegas – Zion

Donderdag 28 juli.

We gebruiken het ontbijtbuffet in het hotel en het “wait-to-be-seated” wordt hier wat alternatief uitgevoerd: je moet achter een dame met een omhooggestoken vlaggetje aan lopen die je naar een tafel brengt. Een heel komisch gezicht, al die gekleurde vlaggetjes die omhoog worden gehouden. This way please!
Het buffet is zeer uitgebreid en smaakt verrukkelijk.

Op verzoek van de jeugd willen we toch proberen om een gokje te wagen bij een slotmachine, maar er komt meteen een bewaker op ons af die waarschuwt dat de kinderen dcircus-circus-casinoaar beslist niet stil mogen staan en dat je daar een gigantische boete voor kunt krijgen. Dat wisten we natuurlijk wel maar we hadden er eigenlijk niet zo aan gedacht, gewoon even snel proberen. Dus niks vakantiegeld terugverdienen, gewoon verder reizen.
Je ziet trouwens echt (huis)vrouwtjes zitten met de creditcard, met een keycord om hun nek, in zo’n apparaat gestoken.

Het is 12.00 uur als we weer in de auto zitten en een uur later zijn we bij de Hooverdam, een indrukwekkend groot bouwwerk met een hoogte van wel 242 meter.
We vinden het hier echt veel en veel te heet om hier lang te vertoeven. De luchtvochtigheid zal hier misschien wel groot zijn of zo, maar het is in ieder geval echt niet prettig. Op eigen houtje kijken we wat rond, doen dus geen rondleiding, en dan weer snel wegwezen.

IMG_0856 IMG_0854

Via de S169, de North Shore Road, rijden we een heel eind langs Lake Mead en we komen o.a. langs de Valley of Fire met zijn prachtige rode rotspartijen.
Bij Overton Beach ziet het er niet echt flitsend uit maar Jurjen en Nynke willen toch wel graag even zwemmen in het meer, weer eens wat anders dan een zwembad bij een hotel.
Dus hup, in de auto even omkleden en zwemmen maar.

IMG_0858

Als we om 16.30 uur weer verder gaan, zien we in de verte onweersbuien hangen. Niet leuk, maar het is wel een heel mooi gezicht, die blauwe lucht met zo’n stuk grijs ertussen.
Van de regen krijgen wij echter niet veel mee, alleen een paar spatjes, maar het waait zo verschrikkelijk hard, dat het bijna eng is. We zitten natuurlijk wel in de middle of nowhere en zien verder geen mens.

TumbleweedDoor die enorm harde wind vliegt er tumbleweed, die leuke dorre struikjes, over de weg en tegen de auto. Lekker spookachtig! Jammer genoeg is niemand van ons alert genoeg om hier een foto van te maken, maar op internet vond ik er wel eentje. Zo zag het er ongeveer uit.

Bij Mesquite passeren we de tijdgrens en daardoor is het niet 19.00 uur maar 20.00 uur als we bij de Pioneer Lodge in Springdale aankomen.

IMG_0859-1 IMG_0860 IMG_0861

Het ziet er erg leuk uit en het eten in het restaurant bij de Lodge smaakt ons uitstekend. Natuurlijk wordt er ‘s avonds nog gezwommen.

Vandaag gereden: 230 mijl = 368 km.
Kaartje

button5  button6

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s