Dag 6: Mammoth Lakes – Death Valley

Dinsdag 26 juli.

We ontbijten op het terras aan de achterzijde van Erick Schat’s Bakkery & Cafe, een zaak van een van oorsprong Nederlandse familie.
Ze verkopen hier ‘volkorenbrood’ maar toch begrijpen ze je niet als je dat bestelt. Maar de broodjes zijn wel verrukkelijk!

Opeens roept een man naar ons of we al eens een beer hebben gezien. Wij denken natuurlijk eerst aan een grapje, maar als we toch bij hem gaan kijken zien we inderdaad een beer bij de vuilnisbakken verderop scharrelen.
We pakken snel onze fototoestellen en lopen – verscholen achter de rug van die man – dichter naar het dier toe. Wat een geweldige ervaring.

Berenbezoek in Mammoth Lakes    Hij zoekt iets eetbaars in de vuilniszak

Ah, ik zie daar ook een lekker hapje lopen   Hoe krijg ik zo'n bak nou open?

We hebben gelukkig tijd genoeg om foto’s te maken. Daarna verdwijnt de beer tussen de bomen met zijn buit: een vuilniszak met inhoud die hij in zijn bek meesleept terwijl hij een spoor van afval achterlaat. Wij zetten ons maar weer aan ons ontbijt.
Even later zien we hem terugkomen, nu bij de vuilnisbakken aan de andere kant van de straat. Hij staat op zijn achterpoten en probeert met zijn voorpoten de bakken open te krijgen maar het lukt hem niet.
Dan zien we dat hij in de richting van ons terras komt lopen en dan zitten we niet meer zo rustig met al dat eten op tafel. We brengen de spullen dus snel naar binnen en zien de beer daarna vlak langs het terras lopen. Pffff.

We rijden naar het ski-resort Mammoth Mountain (het is hier 76º F = 25º C) en nemen daar de bus naar Devils Postpile National Monument. Je mag in de zomermaanden namelijk niet met je eigen auto dit park in, vandaar die bus.
We krijgen onderweg heel wat informatie van de chauffeur en stappen uit bij het Ranger Station. Daarvandaan wandelen we naar Devils Postpile.
Hier bevinden zich heel aparte basalt formaties, ooit gevormd door vulkanische activiteit

Devils Postpile

Boven op de bergen om ons heen ligt nog redelijk wat sneeuw, maar op de hoogte waar wij zitten ligt slechts hier en daar een plukje.
Toch leuk om er een foto van te maken want als we om 14.15 uur weer vertrekken, zijn we op weg naar Death Valley. Een grotere tegenstelling kun je niet verzinnen: ‘s morgens nog in de sneeuw en dan straks in de hitte van de woestijn.

Mammoth Mountain  Er kunnen op Mammoth Mountain zelfs sneeuwballen worden gemaakt

In Bishop doen we wat boodschappen en we zien daarna al snel het landschap veranderen: het wordt ruiger, droger en warmer.
We stoppen op verscheidene plaatsen om dit alles te bewonderen, o.a. bij Father Crowly Overlook.

Op weg naar Death Valley  Highway 190

Als je door Death Valley wilt rijden, moet je goed voorbereid zijn: tank vol benzine, veel water mee, temperatuur van de motor in de gaten houden, airco zo veel mogelijk uit en dat dan vooral als je bergopwaarts gaat. Voor ons is dit gelukkig iets minder van toepassing, want wij komen Death Valley aan de steilste kant binnen en gaan daar bergafwaarts. Wij kunnen het dus toch heerlijk koel houden aan boord.

Om 19.25 uur komen we aan in Stove Pipe Wells, ons hotel in Death Valley National Park, één van de warmste plekken op aarde, waar het gemakkelijk 134° F/56° C kan worden. We lezen daar dat het vorige week 54° C is geweest, gisteren was het 47° C.

Road Runner, het gebouw waar onze kamer zich bevindt Stovepipe Wells Village, gebouw Paramint De General Store 's morgens vroeg

In het gebouw op de linker foto is onze kamer, vooraan op de hoek.
We worden gewaarschuwd dat door de relatief grote hoeveelheid regen in het voorjaar er ook veel beestjes zijn (een soort grote kevers) die je liever niet op je kamer wilt hebben. Dus vanwege die beestjes en de airco moet je je deur echt zo kort mogelijk open houden, ook met laden en lossen.

Het is bloedheet en door de strakke wind voelt het aan alsof er voortdurend een föhn op je gericht staat. Het verbaast ons hoe we deze hitte toch redelijk goed kunnen verdragen, maar op onze kamer met de airco op volle toeren is het toch ook wel erg prettig toeven.
Dit is echt een geweldige ervaring. De hitte is natuurlijk niet echt lekker maar het is heel bijzonder om hier te zijn in deze ongelofelijk mooie natuur en die temperatuur hoort er gewoon bij.

Nynke was de hele dag al niet zo lekker en blijkt nu koorts te hebben.
Terwijl zij haar bed in duikt gaan wij eten in het restaurant bij het hotel, meer keus is hier trouwens ook niet.
Nou, Nynke mist er eerlijk gezegd niet echt veel aan.

‘s Avonds om 21.30 uur is het nog 46° C.

Vandaag gereden: 208 mijl = 334 km.
Kaartje

button5  button6

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s