Dag 15: Monument Valley – Grand Canyon

Donderdag 4 augustus.

We staan vroeg op want de tour begint om 9.00 uur.

IMG_1086Aan de muur in de receptie zien we, tussen bloemen, linten en medailles, een foto hangen van een man die bij de brandweer van Monument Valley zat en die heeft meegeholpen in New York na de aanslagen op de Twin Towers op 9 september 2001. Hij is daar omgekomen en wordt als een held vereerd.

Het is bewolkt en 25º C.Monumentvalley3
Onder leiding van gids Henry, hier in het reservaat geboren en getogen, maken we een tour en als eerste bezoeken we een hogan, vlakbij ons hotel, waar een Indiaanse man en vrouw uitleg en verscheidene demonstraties geven.
De moeder van die vrouw (98 jaar) schijnt nog in zo’n hogan te wonen, maar het komt niet veel meer voor. Tegenwoordig woont men in stacaravans en prefab woninkjes en meestal heel verspreid, niet in dorpjes.

IMG_1054 IMG_1053

Vervolgens rijden we Monument Valley in en al hotsend en botsend genieten we van de prachtige omgeving. En Henry heeft heel wat te vertellen.
Alle rode rotsen hebben namen en met wat fantasie kun je er inderdaad vaak wel iets in zien (Snoopy, wanten, onderzeeër etc.).

IMG_1042 IMG_1067 Onderzeeër IMG_1078

Bij de grote rotsboog Big Hogan tovert Henry een trommeltje te voorschijn en terwijl hij zichzelf begeleidt op dat trommeltje brengt hij een paar Indiaanse traditionals ten gehore.

De tekst is iets van Heya, heya, heya….. Maar het klinkt toch erg leuk, zo staande onder die grote boog.
Hier hoor je een stukje en hier het eind van een liedje.

IMG_1068 IMG_1071 IMG_1075

En dan halverwege de tour, in the middle of no-where, slaat de motor af en die is met geen mogelijkheid weer aan de praat te krijgen. Hebben wij weer! Gelukkig is het vandaag niet zo warm, stel je voor dat je in de hitte hier moet staan wachten.

Henry belt een monteur die na een half uur arriveert met een andere kar zodat wij kunnen overstappen en de tour kunnen vervolgen. De monteur blijft achter en belt later door dat één of andere pomp kapot is.

IMG_1080 IMG_1082 IMG_1083 North Window

Om 13.00 uur zijn we terug bij Gouldings Lodge en kunnen wij onze reis vervolgen.

Na een stop bij (alweer) wat Indianen winkeltjes – dat heb je met vrouwen – gaat de tocht verder richting Grand Canyon.

En voor het eerst deze vakantie rijden we verkeerd.
Ik heb op een gegeven moment al wel een vermoeden dat ik niet goed zit – de rest van het gezelschap zit te dutten of te lezen en weet dus van niets – maar voordat je dan weer eens een aanwijzing/bord ziet ben je al een heel eind verder.
Eindelijk een bordje en ja hoor, we zijn te ver. Afslag gemist bij Cameron!
Het wordt hier ook altijd zo minimaal en heel kort van te voren aangegeven dat je het gemakkelijk over het hoofd kunt zien. Maar het kost ons maar ongeveer 40 minuten dus dat valt wel mee.

Om 16.20 uur (nu weer een uur terug in de tijd) staan we bij Desert View waar we onze eerste blik op de Grand Canyon kunnen werpen.
Eigenlijk is het wel een heel aparte gewaarwording. Eerst rijd je een heel eind door bebost gebied (Kaibab National Forest) dat niet anders is dan andere bossen en dan ineens sta je aan de rand van die enorme kloof.
Je kunt je niet voorstellen dat die 1,5 km diep is. Je wordt er stil van, zo indrukwekkend.

IMG_1087 IMG_1089 IMG_1090 IMG_1092

We beklimmen hier de oude toren voor een nog beter uitzicht.
Binnen in de toren zijn ook allerlei muurschilderingen te zien.
Bij de detectiepoortjes in het winkeltje gaat het alarm af als ik naar buiten loop. Terug maar weer en spullen uit de rugzak halen. Weer alarm. Nog meer eruit gehaald en weer alarm.
Op een gegeven moment zit er echt niets bijzonders meer in mijn tas, alleen wat zakdoekjes en zonnebrandmiddel. Blijkt toch ineens dat laatste de boosdoener te zijn. In Nederland gekocht, ha ha. Het wordt door de vriendelijke dame in orde gemaakt en ik kan eindelijk zonder toeters en bellen naar buiten gaan.

IMG_1094 IMG_1097 IMG_1102-1

We volgen de weg en stoppen bij een verschillende uitzichtspunten.
Het visitor center is helaas al dicht maar op de borden buiten kunnen we al heel wat informatie lezen.

IMG_1093Op een gegeven moment zien we een Coyote (denken we) langs de weg lopen.
Ondanks alle waarschuwingen dat het niet mag, wordt er vanuit een auto eten naar het dier gegooid en nu kijkt hij ook vragend naar onze auto.

Om 19.00 uur zijn we bij Holiday Inn Express in Tusayan en checken in.

En waar zullen we eens gaan eten?
Al bladerend in onze lijfboeken vinden we Yippee-ei-o, een restaurant in western stijl, en dat lijkt ons wel wat.
Het is er erg druk dus maar weer een naam opgeven en op onze beurt wachten. De cowboy die ons bedient waarschuwt van te voren dat ze op dit moment even geen creditcards kunnen verwerken en dat we dus op een andere manier zullen moeten betalen. Gelukkig hebben we ook nog traveler cheques bij ons, die we nu kunnen gebruiken. Het is een leuk restaurant en het eten smaakt prima.

Vandaag gereden: 182 mijl = 292 km.

Kaartje

button5  button6

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s